Archiwum kategorii: UJEŻDŻENIE

UJEŻDŻENIE

Historia dyscypliny ujeżdżenia.

Kristina Harrison-Naness (USA)

Ujeżdżenie nazywanie też: dresaż, z fr. dressage tresura to olimpijska dyscyplina jeździecka wspierana przez Międzynarodową Federację Jeździecką (FEI). Zainteresowanie rozwijaniem naturalnych możliwości konia sięga już starożytności. W XVI wieku powstała klasyczna szkoła jazdy, w której najpierw szkolono konia „z ziemi” przy pomocy długich wodzy. W XIX wieku popularność zyskało ujeżdżenie, na którego kształtowanie wpływ mieli jeźdźcy z Hiszpańskiej Szkoły Jazdy w Wiedniu oraz Cadre Noir we Francji. Pierwsze zawody zostały zorganizowane w 1873 roku w Bratysławie w celu utrwalenia schematu klasycznego jeździectwa i przedstawienia najważniejszych celów treningu młodego konia wierzchowego. Od 1963 roku rozgrywane są Mistrzostwa Europy, a od 1966 roku Mistrzostwa Świata.

Od początku lat 80. XX w. wprowadzono programy dowolne z muzyką (tzw. Kür), w której jeździec wykonuje w nich własny program ułożony z określonego zestawu ruchów i figur  w zależności od klasy trudności programu z odpowiednio dobranym podkładem muzycznym. Program dowolny zawiera jednakże określone elementy obowiązkowe. Znajomość podstaw tej dyscypliny jest konieczna przy uprawianiu innych dyscyplin jeździeckich jak, np. skoków. Ujeżdżenie jest też jedną z trzech prób, jakie obejmuje WKKW. Jedną z najbardziej utytułowanych zawodniczek światowej czołówki w ujeżdżeniu jest Holenderka Anky van Grunsven, która zdobyła złoto na igrzyskach olimpijskich w Sydney (2000), w Atenach (2004) i w Pekinie (2008).

Hannoveraner Dressur Goethe

Głównym celem klasycznego ujeżdżenia jest harmonijny rozwój naturalnych możliwości i zdolności konia. Szkolenie konia powinno prowadzić do doskonalenia jego naturalnej równowagi, zachowania elastyczności ruchów oraz wyrobienia posłuszeństwa i chęci współpracy z jeźdźcem.  Dobrze ujeżdżony koń chętnie idzie do przodu, jego ruchy są energiczne i elastyczne, posłusznie wykonuje wszystkie polecenia jeźdźca i sprawia wrażenie, że wykonywanie nawet bardzo skomplikowanych ćwiczeń przychodzi mu z łatwością. Koń i jeździec powinni stanowić harmonijną, rozumnie współdziałającą całość. Ma to być obraz elegancji i zwinności, płynności ruchów i energii, równowagi i spokoju oraz wzajemnego zrozumienia. Do ujeżdżenia wykorzystuje się prawie wszystkie współczesne rasy koni gorącokrwistych, choć najczęściej obserwuje się konie hanowerskie i lipicańskie.

Artykuł opracowany na podstawie materiałów zebranych na stronach: Wikipedii, PZJ

POZOSTAŁE ARTYKUŁY:
Zawody w ujeżdżeniu.
Dyscyplina dla niepełnosprawnych.
Polska czołówka jeźdźców.

Opublikowano w UJEŻDŻENIE | Skomentuj